برای دلتنگی های خودم ...

 

 

_{ياد بگذشته به دل ماند و دريغ}

_{نيست ياري كه مرا ياد كند}

 

_{ديده ام خيره به ره ماند و نداد}

 _{نامه اي تا دل من شاد كند}

 

_{خود ندانستم چه خطائي كردم}

_{كه ز من رشته الفت بگسست}

 

_{در دلش جائي اگر بود مرا}

 _{پس چرا ديده ز ديدارم بست}

 

_{هر كجا مي نگرم}

 _{باز هم اوست}

 

 _{كه به چشمان ترم خيره شده}

_{درد عشقست كه با حسرت و سوز}

 

 _{بر دل پر شررم چيره شده}

_{گفتم از ديده چو دورش سازم}

 

 _{بيگمان زودتر از دل برود}

_{مرگ بايد كه مرا دريابد}

 

 _{ورنه درديست كه مشكل بروم}

_{تا لبي بر لب من مي لغزد}

 

 _{ميكشم آه كه كاش اين او بود}

_{كاش اين لب كه مرا مي بوسيد}

 

 _{لب سوزنده آن بدخو بود}

_{ميكشندم چو در آغوش به مهر}

 

 _{پرسم از خود كه چه شد آغوشش}

_{چه شد آن آتش سوزنده كه بود}

 

_{شعله ور در نفس خاموشش}

_{شعر گفتم كه ز دل بردارم}

 

 _{بار سنگين غم عشقش را}

_{شعر خود جلوه ئي از رويش شد}

 

 _{با كه گويم ستم عشقش را}

_{مادر ؛ اين شانه ز مويم بردار}

 

 _{سرمه را پاك كن از چشمانم}

_{بكن اين پيرهنم را از تن}

 

 _{زندگي نيست به جز زندانم}

_{تا دو چشمش به رخم حيران نيست}

 

_{به چكار آيد اين زيبائي}

_{بشكن اين آينه را اي مادر}

 

_{حاصلم چيست ز خودآرائي}

_{در ببنديد و بگوئيد كه من جز او از همه كس بگسستم}

 

_{كس اگر گفت : چرا؟ باكم نيست}

 _{فاش گوئيد كه عاشق هستم}

 

_{قاصدي آمد اگر از ره دور}

 _{زود پرسيد كه پيغام از كيست}

 

_{گر از او نيست}

 _{بگوئيد آن زن ديرگاهيست} 

 _{در اين منزل نيست !!!}

 

 

نوشته شده در شنبه 30 آبان1388ساعت 22:4 توسط سارا| |